Normal Mod | Çizgisel Mod

**NİLÜFER** · 01-07-2012, 08:05 PM

BİZ VE ÇOCUKLAR - GELECEK PLANLARI - ÇOCUĞA GELECEK HAZIRLAMA

Geleceğimiz çocuklarımız. Onlardan çok büyük başarılar bekleriz, onlar için içimizde bir dünya kurarız renkli,mutlu. Yaşamımızın coşku kaynağı çocuklarımız olur böylece.
Çocuk, hiçbir yönüyle yetişkin bir insan örneği olarak düşünülmemelidir. Bedensel yapısı, zihinsel ve duygusal özellikleriyle bambaşka bir varlıktır. Kendine özgü dünyası, gelişme ve büyüme süreci vardır.
Çocuğun iyi yetişmesine yardım için onu tüm yönleriyle tanımak, gerekli önlemleri almak, yardımcı olmak gerekir. Çocukla ilişkilerimiz onun özelliklerine uygun olmalıdır. Bir yetişkinden beklediklerimizi, çocuktan bekleyemeyiz.
Her annenin, babanın, öğretmenin çocuklarını çalışkan, başarılı görme istekleri kadar normal birşey olamaz. Çocukların böyle oluşu elbetteki sevindiricidir. Ancak çocuktan, başka çocukların başarısını ölçü olarak alıp ona göre başarı beklemek; yanlış ve de zararlıdır. Her çocuğun yeteneği fizik ve zihin gücü, özellikleri değişiktir. Çocuktan kendi yeteneklerine, özelliklerine uygun başarı beklenmelidir. Bunun için de çocuğun yetenek ve diğer özelliklerini tanımanız, öğrenmeniz gereklidir.
Çocukların iyi insan olarak yetişmesi konusunda kimi anne-babalar aşırı titizlik gösterirler. Onların her davranışlarını denetim altında tutarlar. Çocuklara özgürce, fizik ve zihin güçlerini, yeteneklerini kullanmaları için olanak vermezler. Böylece, etkinliği engellenen yetenekler gelişmezler. Bu durumda çocuk yeterli, yetersiz yanlarını, özetle kendisini tanıyamaz. Hep bir yardımcı ile yaşayan çocuk, yaşamın zorlukları karşısında yalnız kalınca bocalar durur. Bu nedenle çocukların kendi güçlerini, yeteneklerini özgürce kendilerinin kullanmalarına olanak vermeli, böylece gelişmelerine, kendilerini tanımalarına, kendilerini yönetmelerine, kendilerine güvenmelerine yardımcı olmalıyız. Yoksa onların çekingen, korkak, sıkılgan, başarısız, gelişmemiş bir kişilik geliştirmelerine, yaşam güçlükleri karşısında yenilmelerine neden oluruz.
Çocuklarımız kendilerine özgü kişilikleri, ilgi ve gereksinimleri vardır. Bizim isteklerimizle bunlar çoğu kez çelişir. Çocuklar bu gibi durumlarda olmasını, yapılmasını istediğimiz şeyleri yapmamakta diretirler. O zaman çocuğu “inatçı” diye nitelendiririz. İsteklerimizi zorla yaptırmak isteriz. Bu davranışımız çocuğu olumsuz yola iter. Çocuğun normal gelişimini istenmeyen biçimde etkiler. Çocuklardan kendi isteklerimize göre, gelişigüzel şeyler bekleme yerine, onları davranışlarının temelinde yatan bu içgüdülerin gerçeklerine uygun, olanları yüceltici beklentiler içinde, bulunmamız daha doğal ve yararlı olur. Çocuktan nasıl olmasını, yetişmesini istiyor, ondan neler bekliyorsak; bu bekleyişimiz çocuğa göre olmalı, çocuk için olmalıdır. Çocuğun içinde bulunduğu koşulları, taşıdığı özellikleri düşünmeden, kendimize özgü isteklerimizin gerçekleşmesini ondan beklersek zararlı bir yol izlemiş oluruz. Onun ilgi, gereksinim ve yetenekleri dışında, altında ve üstünde olan beklentilerimiz, çocuğu başarısız öğrenmeye sürükler ve okula karşı ilgisiz kılar.
Çiçeğin açması için bir ortam gereklidir. Bu ortamın koşulları dışında onun açması için yapılacak çabalar sonuç vermez. Çocuklarımızın da bir alanda, bir amaca yönlendirilmesinde; bir amaç için onda ilgiler, davranışlar geliştirilmesinde, bilgi ve beceriler kazandırılmasında bu kurala uyulması gereklidir. Çocuğun beden gücünün, düşünsel ve duygusal gelişim düzeyinin, beklenenlere olum yanıt verecek yeterlilikte olup olmadığı araştırılmalı, neyi ne zaman başaracak düzeye geleceği öğrenilmeli, buna göre önlemler alınmalıdır. Kısaca eğitimde yapılacak en önemli iş çocuğu tanımaktır.

Benzer Konular...
Konu:		Yazar	Cevaplar:	Gösterim:	Son Mesaj
	Doğalgaza Zam Gelecek İller - 2012	NİLÜFER	0	90	04-01-2012 12:18 AM Son Mesaj: NİLÜFER
	Bireysel Danışmanlık Teknikleri - Aile Çocuk ve Ergen	NİLÜFER	0	513	12-13-2011 01:37 AM Son Mesaj: NİLÜFER